سفرنامه حسین و شهرزاد - تور اروپا 11 روزه: پرتغال (لیسبون)، ایتالیا (میلان/ونیز/کومو)، سوئیس (لوگانو)، اتریش (وین) - بخش اول " پرتغال - لیسبون "
من حسین حسین خانی هستم مدیرعامل شرکت هواپیمایی پارسین سیر پارس و این سفرنامه را برای به اشتراک گذاشتن تجربیاتم به عنوان یک عضو کوچک صنعت و توریسم ایران در اختیار شما دوستان قرار میدهم . سفرهای اروپایی را با سفر 10 روزه ایتالیا (رم)، فرانسه (پاریس)، اسپانیا (بارسلون)، در اردیبهشت 94 آغاز کردم. که در آینده نزدیک در مورد تجربیات این سفر هم باهاتون صحبت میکنم.
اما این بار می خوام از تجربه سفرم در تاریخ 18 سپتامبر 2016 (28 شهریور)، به 4 کشور پرتغال (لیسبون)، ایتالیا (میلان/ونیز/کومو)، سوییس (لوگانو)، اتریش (وین)، که سفری 11 روزه بود حرف بزنم.

ابتدا با گرفتن وقت از سفارت پرتغال و ارائه مدارک به حوزه شنگن (اعم از سند/ پرینت مالی و گواهی شغلی) بعد از 14 روز جواب ویزای من و همسرم آماده شد... و من هتل ها و پرواز های بین المللی و قطار های اروپایی و پرواز های بین شهرهای لیسبون به میلان و میلان به وین را قطعی کردم.

قبل از هر کاری، از اونجایی که من در آژانس هواپیمایی در تهران مشغول به کار هستم و خودم برای تمامی مسافران، سعی میکنم بهترین برنامه سفر برای اروپا و سایر کشورها را بچینم، برای خودمون هم برنامه ی خوبی چیدم.

بهتره بدونید، تو سفرهای اروپایی، از هر کشوری که، ویزا دریافت می کنید، باید بیشترین میزان اقامت (حداقل 3 شب) را در خاک آن کشور باشید که ما سفرمونو با 4 شب اقامت در شهر زیبای لیسبون شروع کردیم.

اگر بخواین بدونید، برای رفتن به لیسبون، قیمت چه پروازی از همه مناسب تره، باید بگم، برای پرواز به لیسبون، هواپیمایی های ترکیش و لوفتهانزا بهترین قیمت را دارند، هرچند که به مسیر برگشتتون هم بستگی داره. از پرواز لوفتهانزای روز، 18 سپتامبر 2016 که میشه 28 شهریور 1395، به مقصد لیسبون ( پرتغال )، استفاده کردیم ، برگشت هم، 28 سپتامبر 2016 یعنی، 7 مهر 1395، با همون لوفتهانزا، و از مبدا وین ( اتریش ) رزرو کردیم.

روز اول: ( 18 سپتامبر / 28 شهریور )

صبح 3 ساعت قبل از پرواز در فرودگاه حاضر بودیم و پروازمون ساعت 6:55 به سمت مونیخ بلند شد، پرواز عالی بود. به مونیخ که رسیدیم، مهر ورود به آلمان تو پاسپورتامون درج شد، 2 ساعتی تو فرودگاه منیخ آلمان توقف داشتیم، که فرودگاه خوبی هم بود. خلاصه از مونیخ به لیسبون رفتیم. فرودگاه شهر لیسبون ( پرتغال ) نزدیک شهر لیسبون ( پرتغال) هست، مثل فرودگاه مهرآباد.

تهران که بودیم، از یک کمپانی خوب و ارزان قیمت، ترنسفر فرودگاه لیسبون ( پرتغال ) تا " هتل توریم آیبریا " را رزرو کرده بودم. خلاصه، بعد از دریافت بار سوار ماشین شدیم و در ساعت 14:30 دقیقه وارد " هتل توریم آیبریا " Turim iberia 4 ستاره شدیم.

همونطور که می دونید، مترو، اتوبوس و تراموا، از قابل دسترس ترین وسیله های حمل و نقل، در جهان به خصوص کشورهای پیشرفته اروپایی است. برای گردش داخل شهری، طبق تجربه ی سفرهای قبل، از تهران بلیط اتوبوس های گردشگری شهری Hop On Hop Off را رزرو کرده بودم.

ایستگاه متروی Campo Pequeno هم نزدیک هتلمون بود، که به راحتی به وسیله ی آن، به مرکز شهر لیسبون (منطقه بایکسا، یا بیکسا) یعنی ایستگاه Rossio امکان سفر بود. هر بلیط تک سفره مترو 1.9 یورو بود، برای دو روزی که با مترو به منطقه های گردشگری رفتیم، حدود 13 تا 15 یورو پرداخت کردیم، این مسیرهارو با تراموا و اتوبوس هم میتونستیم بریم.

بعد از یک استراحت 2 ساعته به مجموعه ی Campo Pequeno (کاپو پکوئنو) که نزدیک هتلمون بود رفتیم. بد نیست بدونید، کامپو پکوئنو در لیسبون، یک مجموعه چند منظوره است، که در اصل برای نمایش های گاو بازی (که تو اسپانیا و پرتغال خیلی طرفدار داره) طراحی شده، ولی اونجا غیر از گاوبازی، گاهی اوقات، تئاترهای بزرگ و کنسرت و... هم برگزار میشه. به علاوه پاساژ و یه فروشگاه خیلی بزرگ هم داره، که مثل هایپر مارکت های ایران است و قیمتاش خیلی خوبه، مثلا آب بطری بزرگ حدود 0.7 یورو و خمیر دندان 2 یورو بود (بطری آب تو سطح شهر لیسبون حدود 2 تا 3.5 یورو است). خلاصه قیمت ها خیلی نزدیک شهرهای بزرگ ایران بود. از این دست فروشگاه ها توی اروپا به وفور وجود دارد.

عصر گشتی در خیابان Da Liberdade (دَ لیبردَد) که حدفاصل میدان marqus de pombal (مارکیوس دِ پُمبال) و میدان Restauradores (رِستائورادورِس) بود که هر دو از میدان های دیدنی و توریستی لیسبون هستند، زدیم. این خیابان، پر بود از فروشگاه های برندهای معروف دنیا، مثل Mango (منگو)، Louis Vilton (لوئیس ویلتون) و... که خب دیدنشونم جذاب بود، چه برسه به خرید کردن ازشون، بهتون پیشنهاد میکنم، حتما اگر به لسبون سفر کردید، لذت خرید از فروشگاه های لاکچری اونجا رو از دست ندید.

تو خیابونا گشتی زدیم و بالاخره محل، ایستگاه اتوبوس های (هاپ آن هاپ آف) ی Hop on Hop Off که فردا میخواستیم با اون به گردش لیسبون بریم، پیدا کردیم.

روز دوم: ( 19 سپتامبر / 29 شهریور )

صبح روز 19 سپتامبر (29 شهریور)؛ بعد از صرف صبحانه با مترو به ایستگاه میدان marqus de pombal (مارکیوس دِ پُمبال) رفتیم و با نشان دادن بلیط گردش 48 ساعته اتوبوس های Hop on Hop off لیسبون، به مسئول اتوبوس، سوار شدیم. در لیسبون اتوبوس ها دارای 2 خط گردشگری قرمز و آبی هستند، که ما برای شروع از خط قرمز استفاده کردیم. هوا بسیار عالی و حدود 22 درجه بود، کلا فوق العاده بود،شهر،هوا،همه چی!

در پارک ادواردو سون (7) لیسبون پیاده شدیم و از منظره ی زیبای شهر لیسبون بازدید کردیم، و بعد با اتوبوس های بعدی به گردشمون ادامه دادیم و نقاطی که ارزش کمتری داشتند، از داخل اتوبوس عکس گرفتیم.

پارک ادواردو سون لیسبون، که تا قبل از سال 1902 که ادواردو هفتم، پادشاه بریتانیا، برای تحکیم روابط دو کشور به لیسبون پرتغال سفر بکند، Liberty Park ( لیبرتی پارک - پارک آزادی ) نام داشت، یک پارک عمومی در مرکز شهر لیسبون پرتغال است و مساحتی برابر با 26 هکتار دارد. درون محوطه ی پارک، پاویون پرتغال ( کارلوس لوپز پاویلیون ) ، و مجموعه 1.5 هکتاری گرین هاوس ( خانه سبز ) قرار گرفته است. در بالای بخش شمالی پارک هم بزرگترین پرچم پرتغال در دنیا، همیشه در اهتزاز است. نمایشگاه سالانه کتاب لیسبون هر ساله در این پارک برگزار می شود. پارک، در شمال میدان marqus de pombal (مارکیوس دِ پُمبال) و Avenida da Liberdade ( اَوِنیدا دا لیبرداده - خیابان آزادی - Liberty Avenue ) قرار گرفته است.

همه مناظق لیسبون زیبا و دیدنی بودند ولی ما از قبل با سرچ اینترنتی، ایستگاه های اتوبوس های هاپ آن هاپ آف (Hop On Hop Off) که میخواستیم از اونها بازدید کنیم را مشخص کرده بودیم:

1) Marques do Pombal - مارکوس دِ پُمبال

3) Campo Pequeno - کَمپو پِکیئِنو

6) Parque Eduardo VII - پارکو ادواردو

9) Jardim da Estrela - ژاردیم دِ استرلا

10) Docas - دووکاس

13) Torre de belem - توغه دِ بیلیم

15) Mosteiro dos Jerónimos - موستِیرو دو ژوغونیموس

20) Rua do Comércio - ئوآ دو کومِرسو

در بین مقاصد بالا، Torre de belem از معروفترین نقاطی بود که ما در لیسبون (پرتغال) از آن دیدن کردیم. Torre de belem (توغه دِ بیلیم)، درواقع قلعه ای دفاعی است، که در دهانه رود تاقوس قرار گرفته و در دوران استعمار گری پرتغال، نقش، دروازه ی تشریفاتی لیسبون را ایفا می کرده است. بعد از قلعه از نوار ساحلی که این برج در آن قرار داشت و همچنین پل معروف 25th April (بیست و پنجم آوریل) که شهر لیسبون را به شهر آلمادا متصل می کند، عصر روز 19 سپتامبر بازدید کردیم.

نکته ای درباره گشت شهری، شهرهای مهم یا پر گردشگر دنیا هست، که اینجا بدنیست براتون توضیح بدم. برای گشت در این شهرها سعی کنید از اتوبوس های Hop on Hop off استفاده کنید، تمامی نقاط مهم شهر را می تونید با هزینه حدود 17 – 35 یورو و برای یک یا دو روز کامل بازدید کرد و هر ایستگاهی که جاذبه بیشتری داشت، پیاده شید و با اتوبوس بعدی سوار شید. فقط در حفظ بلیط خود تمامی تلاشتونو بکنید، چون دوباره صادر نمی شود.

توی شهرهای پر گردشگر، معمولا مگنت هایی بین 1.5 تا 4 یورو با تصاویر یا جاذبه های اون شهرها میفروشن، که میشه به عنوان یادگاری، برای دوستان از اونها خرید کرد و هدیه داد.

نرخ تاکسی در لیسبون از 3.9 یورو شروع میشه که نسبت به برخی از کشورهای اروپایی زیاد بالا نیست!

درضمن در لیسبون مثل اکثر شهرهای اروپایی در گوشه کنار پر است از بار و رستورانهای کوچک و بزرگ برای استراحت؛ شام رو هم می تونید از غذاهای محلی که از 7 یورو تا 75 یورو متغیر است تهیه کنید، که غذای دریایی به دلیل اینکه لیسبون شهری ساحلی است، توصیه می شود، هرچند برند های معروف فست فود جهان نیز در لیسبون وجود دارد که می تونید با سرچ ساده تو گوگل اونها رو پیدا کنید.

روز سوم: ( 20 سپتامبر / 30 شهریور )

صبح روز 20 سپتامبر یکی از برنامه های مهم ما، بازدید از Oceanario de lisboa (آُسِنارو دِ لیز بوآ) که یکی از بزرگترین آکواریوم های اروپا و جهان محسوب می شود، بود. پس با استفاده از مترو Campo pequeno خود را به میدان Marques de pombal رساندیم و با استفاده از خط آبی (blue line) اتوبوس های هاپ آن هاپ آف (Hop On Hop Off) شهر لیسبون، در ایستگاه، Oceanario de lisboa پیاده شدیم و بلیط آن را به مبلغ 17 یورو تهیه کردیم.

بازدید ما از آکواریوم Oceanario de lisboa، در حدود 3 ساعت طول کشید. بعد از آن به سمت ایستگاه Vasco Da Gama که یکی از مراکز خرید زیبا و جذاب لیسبون و از مراکز اجناس خوش قیمت (البته در اروپا) بود، رفیتم.

ساعت کاری اتوبوس های Hop On Hop Off در کشور های مختلف کمی فرق میکنه با هم دیگه، در لیسبون ساعت کاری آنها تا ساعت 19 می باشد.

روز چهارم: ( 21 سپتامبر / 31 شهریور )

و اما روز 21 سپتامبر، روزی فوق العاده و استثنایی در سفر 10 شب و 11 روزه ما به لیسبون، میلان، ونیز، کومو، لوگانو و وین ما بود.

بعد از اینکه صبحانه را خوردیم، از رزرواسیون هتلمون در لیسبون، نشانی، ایستگاه Entercampos (اینتره کمپوس) قطار را گرفتیم، که اتفاقا خیلی هم به هتلمون نزدیک بود، خلاصه به سمت سینترا (Sintra) پرتغال، حرکت کردیم. بلیط قطار 10 یورو بود و حدود 45 دقیقه زمان برد تا ما به ایستگاه سینترا رسیدیم. بعد از پیاده شدن از قطار، با کمی پیاده روی، به تالار شهر سینترا (Town Hall) رسیدیم.

سینترا شهری در منطقه ی گراند لیسبون است، و به خاطر داشتن قرن نوزدهمی عجیب و زیبای خود، به عنوان میراث جهانی یونسکو، به ثبت رسیده و سالانه میلیون ها نفری که از لیسبون دیدن میکنند، حتما برای دیدن سینترا هم به صف می شوند و از جاذبه های طبیعی و ساخت بشر جذاب آن، دیدن میکنند. سینترا و بناهای آن را میتوان، نمادی از فرهنگ و افسانه های قدیمی پرتغالی دانست. بهرحال، اگر به پرتغال سفر کردید، حتما جاذبه های لیسبون را از دست ندهید و اگر لیسبون را دیدید، شک نکنید که بدون بازدید سینترا، سفرتان نیمه تمام مانده است.

فضای سینترا بسیار شبیه دهکده های بسیار زیبا در فیلم ها بود. از دور کاخ های بزرگ و گاها رنگی، از فراز کوه ها دیده می شد و شهر، کوچک، تمیز و زیبا بود و با گلهای رنگارنگ سراسر شهر تزئین شده بود.

در سینترا هم ماشین های هاپ آن هاپ آف (Hop on Hop Off) حضور داشتند، البته به جای اتوبوس هایی که تاحالا دیده بودیم، در سینترا، هاپ آن هاپ آف ها، مینی بوس های روباز بودند، که با دریافت 18 یورو برای هر نفر، مسیر بین کاخ ها را می پیمودند. البته بعدا متوجه شدیم که ماشین های کوچک تری هم بودند که با دریافت 10 تا 15 یورو برای هر نفر، مسیر بین یکی دو کاخ را می پیمودند.

در مرکز شهر سینترا "ایستگاه Palácio Nacional de Sintra (پالاسیو ناسیونال دِ سینتره)" برای بازدید و تفریح گزینه های مختلفی موجود بود، دو مجموعه بزرگ به نام های Palácio nacional de Sintra (پالاسیو ناسیونال دِ سینتره) و Câmara municipal (کامارا مونیسیپال)، همچنین مرکز شهر، پر بود از رستوران های کوچک و بزرگ، که اگر کسی تمایل به وقت گذرانی یا استراحت کوتاه داشت، میتونست، اونجا هم چیزی بخوره، هم خستگی در بکنه. اما ما، تصمیم گرفتیم، که به سمت مجموعه کاخ Pena national Palace (پنا ناسیونال پالاس) حرکت کنیم. مسیر آنجا از جنگلی بسیار زیبا می گذشت، خود مجموعه، کاخی بود با دیوارهای رنگارنگ. نفری 12 یورو برای تهیه بلیط ورودی پرداخت کردیم، که برای ترنسفر داخل محوطه به خود کاخ هم، جداگانه، نفری 3 یورو از ما گرفتند.

قلعه یا همون کاخ Pena national Palace (پنا ناسیونال پالاس)، در بلندیهای سینترا ساخته شده و سرگذشت طولانی را طی کرده، در آغاز، صومعه ای کوچک و ساده بوده و بعده ها به صومعه ای بزرگ تبدیل شده. چندین سال بعد، طی طوفان و زلزله ای، صومعه تخریب شده و برای سالها همینطور دست نخورده مونده. بالاخره، در زمان پرنس فردیناند، همسر پادشاه، فردیناند دوم، زمین های اطراف صومعه خریداری شده و صومعه به عنوان کاخ تابستانی بازسازی می شه. خلاصه، سالها این کاخ فراز و نشیب های طولانی را طی میکنه تا در سال 1995 به عنوان میراث جهانی یونسکو، ثبت و مرمت میشه. در اغلب اوقات، بنای کاخ، از تمام نقاط شهر، قابل رویته و واقعا جای حیرت انگیزیه، کاخ و فضا غیر قابل وصف بود، فوق العاده بود، حیف که همراه من نبودید!

بعد از بازدید 2 ساعته از کاخ Pena، با خط قرمز (Red line) به سمت دریا رفتیم، ساحل فوق العاده زیبا و موج سوار هایی که تماشایشان واقعا جذاب و زیبا بود. بعد از صرف ناهار با قطار به لیسبون (پرتغال) بازگشتیم تا صبح زود روز بعد از لیسبون به میلان حرکت کنیم